zondag 17 februari 2008

Te Anau - Queenstown

Na 8 dagen pech gehad te hebben begint 'good luck' weer wat de overhand te krijgen. Wat is er allemaal gebeurd. Sinds het drama op Stewart Island stonden de sterren blijkbaar niet meer helemaal in de goede richting. Na het eiland probeerde ik Justine te ontmoeten, de kayakster uit GB die het zuidereiland rond vaart. Toen ik de haven van Bluff invoer met de ferry vertrokken zij net uit de haven. Ik heb er nog een foto van kunnen maken maar daarna heb ik ze niet meer kunnen achter halen. Ik ben er zelfs voor naar Riverton gereden. Daar heb ik trouwens prima overnacht boven een cafe, dat was weer erg positief. Na Riverton ben ik via de kust naar Te Anau gereden om een kajaktrip te boeken omdat ik erg zin had om te varen. Voor de komende week was alles volgeboekt dus heb ik maar een cruise geboekt met overnachten, ik had het laaste bed aanboord. Helaas was ik een van de jongsten op het schip, veel grijze haren, en ik begon ze ook te krijgen... Na de cruise, die onder een strak schema werd geleid waarbij je vooral niet moest nadenken want dan liep het mis, haha. We hebben nog wel dolfijnen gezien dus dat maakte weer veel goed.


Na de trip ben ik teruggereden naar Invercargill om een nieuw regenjack te kopen. Ik heb die van mij ergens laten liggen blijkbaar want ik kan hem nergens meer vinden. In heel Invercargill geen goed jack te vinden en alle backpackers waren volgeboekt. Nadat ik het 5e hostel in Queenstown had gebeld had ik wederom het laatste bed. Is dit dan toch geluk of pech? Pech blijkbaar want op de heenreis naar Queenstown, die ik pas om 17.00 uur starte, kreeg ik een fixe steen tegen de voorruit. Een prachtige glinsterende ster tot gevolg... Enfin, eenmaal in Queenstown zou het toch beter moeten gaan. Queenstown is DE stad in NZ waar je voor veel geld ongelukken kunt krijgen. Bungy jumpen, jetboaten e.d. niets is hier te gek.

De volgende ochtend, gister 16 feb, ben ik naar een toeristoffice gegaan om wat dingen te boeken. Een zeiltochtje op een America's cup zeiljacht en voor de volgende dag een 4x4 experience, zelf rijden in een Landrover. Dat leek me wel wat, helaas, de zeiltocht werd afgeblazen en de 4x4 kan alleen maar als je met z'n tweeen bent. De dames van het kantoor voelden erg met me mee toen ze hoorden hoeveel pech ik de afgelopen dagen heb gehad. Maar ik kan er gelukkig om lachen, zelfspot is een goede manier. Dus heb ik gister een mooi tocht gewandeld in Wanaka en dat leverde een prachtig plaatje op van een berg met sneeuw en een mooi meer op de voorgrond. Ik wist dat het daar in de buurt moest zijn. Ik realiseerde me op dat moment met dat beeld dat 'bad luck' erg relatief is. Het is even een moment dat je de dingen even niet in de hand hebt maar het feit dat ik mijn baan heb opgezegd en dat ik dit plan ook daadwerkelijk aan het uitvoeren ben kan absoluut op tegen een aantal pech dagen. Gelukkig kan ik ook uit de pechdagen wel weer de positieve dingen halen. Als het even niet zo gaat zoals gepland dan is het tijd om iets te gaan doen en een keus te maken uit de opties die er zijn. Komt tijd, komt raad.




Vanochtend kwam gelukkig 'good luck' weer tevoorschijn. In de backpackers noemen ze me al mr badluck, haha. Om 9.30 stond ik te rillen op een platform voor de Canyon Swing. Of te wel, je springt van een rots, 60 meter vrije val en daarna spannen zich twee kabel die je als een schommel door het Canyon laten slingeren. Kijk maar op Youtube hoe dat gaat. Ik heb zelf ook nog een filmpje gemaakt van de val, ziet er heftig uit maar is te groot voor Youtube, die houden jullie tegoed.



Daarna even relaxen en toen de boottocht gemaakt op het zeilschip dat in 2001 aan de wedstrijd heeft meegedaan. Een geweldige dag gehad dus. Vanavond wordt het ook erg leuk. Dan ga ik Marijn en Kristy ontmoeten, mijn neef met vriendin, die ik al een hele lange tijd niet meer heb gezien en uitgerekend hier ga ontmoeten.

Wat ik morgen ga doen dat weet ik nog niet. Misschien iets samen met Martijn en Kristy, lijkt me leuk. Enfin, dat zie ik morgen wel weer. Dinsdag reis ik naar Ranunga en ga ik Paul Caffyn ontmoeten.

Geen opmerkingen: