Na de avonturen in de Bay of Islands is het afscheid nemen van NZ niet makkelijk. Het is een land met ongekende mogelijkheden voor kayakken waarvan de meeste mensen hier nog geen idee hebben als je het vergelijkt wat wij soms uitspoken. De laatste dagen in de Bay of Islands waren onvergetenlijk mooi.
Helaas ga ik weer langzamerhand opweg naar het echte leven en sta ik al vroeg in de middag op het vliegveld voor het eerste stukje, naar Melbourne en naar Oceanroad in Australie. Als ik door de douane ben hoor ik de luidsprekers mijn naam roepen door de vertrekhal. Bliksems wat is dat nou weer. Mijn brander zit in mijn rugzak en de beveiliging wil deze uit de rugzak halen. Ik moet mee naar een klein kamertje onder in het vliegveld waar de bagage wordt getransporteerd. Twee mensen inspecteren mijn brander en ruiken een benzine geur. Logisch want het is een benzinebrander. Helaas nemen ze hem in omdat het niet is toegestaan om een brander mee te nemen die naar benzine ruikt. Jammer jammer voor mijn mooie Optimus brander waar ik zoveel plezier en avonturen mee beleefd heb.
Na de landing in Melbourne moet ik enorm omschakelen in het stadsleven en ik ben er nog steeds niet aan gewend moet ik zeggen. Vlak na de landing maar even ge-smst naar huis dat ik in Melbourne ben. Ik krijg een bericht terug uit Nederland wat me wederom erg raakt en waar ik nu niet verder op in ga.
De volgende dag reis ik door naar Oceanroad, het surfersparadijs voor mensen met een surfboard, op ongeveer 4 uur reizen van Melbourne. Hier ga ik nog een paar dagen chillen maar door de berichten van het thuisfront en het verlaten van NZ ben ik erg aan het nadenken. Gelukkig helpen de hoge golven die op het strand breken en een prachtig en indrukwekkend landschap geven me bij het relativeren.
Vandaag ben ik terug in Melbourne. De stad staat op zijn kop vanwege de formule 1 races. Wist ik natuurlijk niet maar de drukte valt me nog mee voor zo'n evenement. Deze dagen in Melbourne had ik achteraf gezien beter niet kunnen doen omdat het niet zoveel toevoegd aan de reis en ik liever nog een tochtje had willen varen in de Coromandel. Nog 6 uurtjes en dan zit ik weer hoog in de lucht opweg naar familie en vrienden en met een dag sta ik weer op Schiphol. De reis is dan niets meer dan een geweldige herinnering en een fantastische ervaring die ik absoluut niet had willen missen en waar ik een aantal goede vrienden in NZ aan heb overgehouden...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten