De nacht in de backpackers is erg onrustig door mensen die maar in en uit de kamer lopen maar goed zo gaat dat dan. 's morgens gaat de wekker alweer vroeg omdat ik met de trein naar Auckland reis. Een treinrit van ongeveer 12 uren in een treinstel dat wordt voortgetrokken door een diesellocomotief. Het gaat niet heel snel maar het uitzicht op het landschap is geweldig. Daarom heb ik ook de trein genomen.
In Auckland wachten David en Anneke Williams me op, ze zijn het gastgezin waar ik tijdens Coasbusters verblijf. Ze wonen in een buitenwijk in Auckland dat tegen een heuvel is gebouwd en ze hebben drie kinderen. De eerste dag in Auckland vermaak ik mezelf in de stad en breng ik een bezoekje aan het maritiem museum om de kajak van Paul Caffyn te bewonderen waarmee hij rond AUS is gevaren. Dat maakt het wel bijzonder omdat ik bij het thuis geweest ben en nu zijn kayak in het museum zie. Na het museum heb ik nog een rondje gevaren in de haven op een klassiek vrachtschip dat ze hier een scow noemen. Dat lijk verdacht veel op schouw omdat het ook een schip is met een platte bodem en een midzwaart. Later in het museum hoor ik dat het inderdaad een ontwerp is dat is gebaseerd op de Nederlandse schouw en via Canada naar NZ is gebracht.
Auckland en kayak Paul Caffyn
Strand van Kaikoura en trein naar Auckland
Na het museum neem ik een kijkje op de 133 meter hoge skytower die midden in de stad staat en een prachtig uitzicht biedt. Je kunt er ook vanaf springen aan een kabel......deze keer maar niet gedaan. Na een bakkie koffie en een appelkruimel muffin komt Anneke Williams me ook al weer ophalen na haar werk.
De volgende morgen is het hoog tijd om eens te gaan peddelen. Met een aantal mensen gaat we een tochtje maken vanuit de haven van Auckland naar een eiland dat een mooi uitzicht biedt over de stad. De groep bestaat uit iemand uit Servie, Bulgarije, Australie en twee Nieuw Zeelanders. Niemand van ons heeft hier eerder gevaren maar het zijn allemaal zeer ervaren kajakkers. Een prachtig tochtje waarbij we onder andere ook nog een stukje meekrijgen van de worldcup catamaranrace als er inmiddels 20 knopen wind staat.
De dag erna wordt ik wakker met een hoofd als een bowlingbal, althans zo voelt het, en mijn neus zit vol. Het koudje van gister lijkt nu een griepje te worden. Balen want Coastbusters begint vandaag. Met een doos pillen ben ik toch maar gegaan en heb ik veel interssante verhalen gehoord van mensen die zeer extreem in hoge golven en langs rotsen kayakken, de Tsunami Rangers, en van Paul Caffyn natuurlijk en Sany Robson die in haar eentje 25 jaar na Paul Caffyn rond Australie is gevaren en door krokodil is aangevallen. Althans, de achterkant van haar boot. Zeer interessant en leuk om zoveel andere mensen te onmoeten. Alleen die stomme verkoudheid maakt het er niet leuker op en ik doe dus vandaag ook niet mee aan het natte programma.
Vanavond begint het internationale festival maar ik moet nog zien of ik fit genoeg ben om te kamperen.
Dolfijnen en walvis in Kaikoura
0 reacties:
Een reactie plaatsen